ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

397

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

جينى سه درم سنك اين‌همه را بكوبذ شربتى . از وى سه درم سنك باب سرد و كبّها حجّام به آتش « 1 » بر سر سبرز نهند و از بس ان مشغول باشد « 2 » بجيزهائى كه مر « 2 » سبرز را قوى كند و هر بامدادى جيزى جرب بياشامد . باز اكر اسهال خونى بوذ از سه كونه بوذ : يكى از كشاذن ركى بوذ كى از روذكانيها بكشايذ ( f . 315 ) و آن را ذوسنطارياء دموى كويند « 3 » ، يا بوذ كه از بس اسهال صفراوى آيذ و آن را ذوسنطارياء مرى خوانند ، يا بوذ كه از جكر بوذ و آن را ذوسنطارياء كبدى خوانند و ياذ كنم اين اسهال « 4 » بباب كندن شكم . باز اكر سبب اين اسهال از مغز بوذ علامت وى آن بوذ كه از بس خواب بتر شوذ و تا بيدار بوذ نيايذ شكم ، و اين نزله‌اى بوذ از مغز و علاج اين بباب سرفه ياذ كرده‌ام و اكنون باز بكويم « 5 » سر بسترذ و بدستار خيش يا بجيزى درشت بمالذ و داروى سبندان برنهذ تا ريش شوذ سر و عطسه آرذ و غرغره كند بسبندان و انكبين و بر قفا نخسبذ و بالين بست دارذ و از بس طعام قى كنذ بهر هفته‌اى يك‌بار و آن حب كى « 6 » نزله را باز دارذ به دهان بدارذ وقت خواب . باز اكر اين انصباب از جكر بوذ نشان وى آن بوذ كى اسهال « 7 » سبز و كنده « 7 » بوذ و علاج وى قرص انبربارس بوذ و ضماد صندلين بر جكر نهاذن و غذا زرك بايذ . و باز اكر از ضعيفى قوّت جاذبه جكر افتاذه بوذ نشان وى آن بوذ

--> ( 1 ) - ف : با آتش ( 2 - 2 ) - ف : بجيزها كه ( 3 ) - ب ه : صفت سفوفى اسهال بلغمى . . . جوز مغز بريان كرده سه . . . نانخواه . . . يك درم كندر . . . دو درم با بانيد نرم . . . سوده با اب كرم . . . يك شربت است كودك . . دو درم دهند ( 4 ) - ف : اسهالها ( 5 ) - ف : باز كويم ( 6 ) - ف : افزوده . بباب نزله نيكست و ( 7 - 7 ) - ف : كنده و سبز